Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 111675
چه کسي بايد ۲۱ وظيفه ناجا در مسئله حجاب را اجرا کند؟!
وقاحت بی‌انتها در سراشیبی بی‌قانونی!
حزب‌اللهي در امر‌به‌معروف و نهي‌ازمنکر اهم و مهم نمي‌کند
دوشنبه ۲ شهريور ۱۳۹۴ ساعت ۱۵:۰۸
 
وظیفه ما اجرای فریضه امر به معروف به صورت مستمر است. باید باور کرده باشیم که مهمترین وظیفه و تکلیف است و بقای ولایت الله که عظیم‌ترین معروف است به این بستگی دارد که چه مقدار اهل اظهار کردن معروف هستیم...
پایگاه خبری انصارحزب الله: بدحجاب‌ها، همان بدحجاب‌هاي زمان رضاشاه هستند... و امروز عده‌اي دانسته يا نادانسته در ادامه همان فرهنگ از هيچ نوع بدپوششي از ساپورت گرفته تا مانتوهاي شيشه‌اي و شلوارهاي کوتاه و بوت و روسري‌هاي عقب خزيده دريغ نمي‌کنند.

بر خلاف تصور عمومي پيرامون بدحجابي، قصه فقط مختص به زنان نيست و حالا فرزندان ذکور چاکران رضاخاني هم که آن زمان پوشش‌هاي مردانه اسلامي را کنار گذاشته بودند اکنون با شلوارک‌هاي کوتاه برمودا پا به خيابان‌ها مي‌گذارند، پيراهن‌هايي با يقه‌هاي باز بر تن مي‌کنند و بعضي ديگر نيز در تلاش براي پوشيدن تنگ‌ترين لباس‌هاي ممکن هستند!

و البته در سايه سکوت شهروندي و بي‌تفاوتي نسبت به فريضه امر به معروف و نهي از منکر است که اين بدپوششي‌هاي اين جماعت خاص، در حال تبديل به نوعي بي‌حيايي رفتاري است.

سگ‌بازي‌هاي آشکار، زنان بي‌روسري در پشت رُل يک خودرو، آغوش‌هاي حرام در کنج تاريک برخي پارک‌ها، آرايش‌هاي غليظ، اختلاط در هنگام بازي‌هاي گروهي و ... نيز در حال بروز است و معلوم نيست چه زماني هريک از حساس‌تر از اين خواهيم شد؟! اگر تاکنون سکوت نکرده باشيم...
مايي اعم از شهروندان و يکايک ساکنان جامعه اسلامي گرفته تا مأموران پليس، قوه قضائيه، نهادهاي تقنيني از جمله مجلس شوراي اسلامي، گروه‌هاي مذهبي و ...

به قول شاعر «صحبت از پژمردن يک برگ نيست... واي، جنگ را بيابان مي‌کنند»

رساترين مثال درباره بي‌تفاوتي نسبت به فريضه امر به معروف و نهي از منکر همان است که پيامبر خاتم(ص) به آن اشاره کرد. مثال کسي که در قايقي بزرگ نشسته و نزديکي خود را با ميخ سوراخ مي‌کند و کسي مانع او نمي‌شود، چون مي‌گويد من فقط در حال سوراخ کردن قسمت مخصوص به خودم هستم و به ديگران کاري ندارم!

و همين مي‌شود که آب سراسر قايق را فرامي‌گيرد و تمام سرنشينان غرق مي‌شوند و مي‌ميرند. اين سکوت قبرستاني که فضاي امر به معروف و نهي از منکر نسبت به بدحجابي و بدپوششي را فراگرفته، مي‌رود تا فضا را در ابعاد مختلف براي همه ناامن کند.

امنيت اجتماعي را از خانواده‌هاي متدين سلب کند، جوانان را در کمين غليان وساوس قرار دهد، چشم‌ها و روح جامعه را ناپاک کند و در يکي از بزرگترين آسيب‌هاي خود نيز نسلي ولنگار و بي‌تقيّد و شهوت‌زده بر جاي بگذارد.
مي‌گويند دل‌هاي بدحجاب‌ها پاک است...

گيرم چنين باشد و کسي اعتراضي به پاکي دل حتي تمامي آنها نداشته باشد اما نکته آنجاست که آيا اين پاکي دل نبايد هيچ نشانه و علامتي در ظاهر داشته باشد؟!.

باطن افراد مسئله‌اي شخصي است که خوب و بدش صرفاً به خود فرد برمي‌گردد اما ظاهر افراد در هنگام حضور در اجتماع، مسئله‌اي عمومي است که بايد نسبت به قيودات و بايد و نبايدهاي آن حساس بود وگرنه وفق فرموده پيامبر مکرم اسلام(ص)، آسيب‌هاي خود را شامل همه مي‌کند.
اکنون با اين معضل چه بايد کرد؟! چرا دو نهاد اصلي مجري در اين زمينه يعني دولت و پليس بصورت تأثيرگذار وارد بحث مبارزه با بدحجابي نمي‌شوند؟!

نيروي انتظامي و قانوني به نام «حجاب»

قانون درباره وظايف نيروي انتظامي صراحت‌هاي مشخصي دارد.۱۳ ديماه سال ۱۳۸۴ بود که "قانون راهكارهاي اجرايي گسترش فرهنگ عفاف و حجاب" به تصويب شورايعالي انقلاب فرهنگي رسيد و اين شورا وظايف تخصصي نيروي انتظامي را هم در قانون مذکور و در قالب ۲۱ بند مصوب و به امید اصلاح وضع حجاب و عفاف در جامعه ابلاغ کرد.

متن مفاد مصوب از اين قرارند:
۱ - اعلام حدود و ضوابط قانوني عفاف و ملاك‌هاي بدحجابي در جامعه به منظور تشخيص مصاديق آن.
۲ - اهتمام بيشتر به برخورد قانوني و محترمانه.
۳ - همكاري با سازمان‌هاي ذيربط در فضاسازي تبليغي و فرهنگي در همه مسير‌هاي منتهي به كوهستان‌ها و تفرجگاه‌هاي كوهستاني و ساير اماكن عمومي و تفريحي.

۴ - الزام اتحاديه‌ها، سنديكاها و صنوف در مقابله با بدحجابي.
۵ - تذكر به افراد بدحجاب و برخورد با آنها طبق ضوابط قانوني در اماكن عمومي شهر.
۶ - پيشنهاد لايحه قانوني به مراجع قانونگذار در خصوص رعايت پوشش مناسب در هنگام رانندگي.

۷ - برخورد قانوني با افراد خياباني، افراد بدحجاب و باندهاي اصلي فساد فحشا و...
۸ - نظارت و كنترل قانوني و اصولي بر وضعيت اماكن تفريحي و عمومي نظير پارك‌ها، سالن‌هاي سينما، سالن‌ها و اماكن ورزشي، كوهستان‌ها، سواحل دريايي، جزاير، مناطق آزاد تجاري، فرودگاه‌ها، پايانه‌ها و ... (با مشاركت نهادها و دستگاه‌هاي ذيربط)

۹ - اهتمام بيشتر به آگاه‌سازي جامعه از آثار مثبت اجتماعي و اخلاقي حجاب و عفاف و نتايج منفي عدم رعايت آن از طريق خلق آثار فرهنگي، هنري و تبليغ (با مشاركت دستگاه‌هاي ذيربط).
۱۰- ممانعت از توليد، توزيع و نمايش محصولات سمعي و بصري غير مجاز و نمايش لباس‌هايي كه موجب بي عفتي و بدحجابي مي‌شوند.
۱۱- كنترل و نظارت جدي بر رعايت حدود و ضوابط قانوني عفاف در مجتمع‌هاي مسكوني، برج‌ها و شهرك‌ها از طريق مديريت بر اين گونه اماكن.

۱۲ - توجه و نظارت بر مراكز خطرناك، ويژه و آلوده و اولويت‌‌ دادن به اين برنامه‌ها و مراكز حساس و سلب ابتكار عمل از آن در نفي امنيت اجتماعي زنان.
۱۳ - اولويت در بكارگيري زنان مجرب در دستگيري زنان متخلف و تحويل دادن آنان به مراكز امنيتي و جلوگيري از بازتاب منفي آن در بين مردم.
۱۴ -الزام برگزار كنندگان جشن‌ها و مراسم عروسي به رعايت شئون اسلامي و كنترل افراد شركت كننده در آن و برخورد جدي با مراكز غير قانوني و فاقد مجوز.

۱۵ - الزام آرايشگاه‌ها به رعايت ضوابط شرعي و قانوني عفاف و كنترل نحوه ورود و خروج عروس و همراهان وي.
۱۶ - نظارت مستمر بر اماكن تجاري عمومي شامل فرودگاه‌ها و مجتمع‌هاي مسكوني، نمايشگاه‌ها و... بر نحوه پوشش و بازرسي از اين اماكن در رفع بدحجابي (با همكاري دستگاه‌هاي ذيربط)

۱۷ - آموزش، ساماندهي و بكارگيري نيروهاي آگاه زنان جهت نظارت بر رعايت حجاب و پوشش در اجتماع با رعايت حريم و حرمت شخصي افراد.
۱۸ - كسب اعلام نظر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و نيروي انتظامي در خصوص برگزاري هر گونه كنسرت يا جنگ شادي قبل از صدور مجوز.
۱۹ - توقيف خودروهاي دولتي كه سرنشينان آن شئون اسلامي را رعايت نمي‌كنند.

۲۰ - اعلام نظر در خصوص فعاليت‌ يا عدم فعاليت بخش‌هايي كه مي‌تواند موجب ترويج فساد شوند.
۲۱ - جلوگيري از فعاليت‌ واحدهاي صنفي متخلف كه باعث مخدوش كردن عفت عمومي مي‌شوند.

به گزارش يالثارات، ميزان رعايت شدن اين قوانين مصوب توسط پليس کشور مسئله‌اي است که بايد به وجدان عمومي جامعه و قضاوت افکار مردم گذاشته شود.

مثلاً آيا واقعاً پليس کشور مسئله رعايت حجاب و عفاف در مناطق آزاد را بصورت جدي در دستور کار خود دارد و آثار اين امر ديده مي‌شود؟! و يا مثلاً آيا مسئله الزام کاروان‌هاي عروسي به رعايت قوانين موضوعه از سوي پليس، چند درصد اجرا مي‌شود؟!

خواسته صريح رئيس قوه قضائيه از ناجا چه بود؟!

حوالي تيرماه سال گذشته و در واکنش به طرح ماجراي جنجالي بهشت اجباري از سوي رئيس‌ دولت يازدهم بود که آيت‌الله صادق آملي لاريجاني، رئيس قوه قضائيه طي سخناني تأکيد کرد: «دستگاه قضایی و نیروی انتظامی وظیفه دارد با هنجارشکنی‌هایی که احساسات جامعه و مومنین و متدینین را جریحه‌دار می‌کند بر اساس موازین قانونی برخورد کند»

وي با بیان اینکه ملت ایران نشان داد ملتی «متدین و پایبند به ضوابط شرعی» است، گفت: حجاب و عفاف بر اساس قوانین روشن و نصوص شرعی باید رعایت شود؛ بر این اساس اکیداً از مراجع قضایی و نیروی انتظامی می‌خواهم که در این‌باره بر اساس وظیفه قانونی و شرعی خود عمل کنند.

مقطع ديگري که البته در دوران فرماندهي جديد نيروي انتظامي، اشارات صريحي بر لزوم ايفاي نقش نيروي انتظامي در امر عفاف و حجاب صورت گرفت، مقطع ديدار سردار اشتري با مراجع تقليد بود.

ديدارهايي که مراجع عظام تقليد، طيّ آنها صريحاً به اهتمام عملي جدّي به معضل بدحجابي اشاره کردند. با تمام اين تفاسير اما در نگاهي صادقانه به مسئله وظايف ناجا در امر حفاظت از حجاب، بايد بيان کرد که مشخص نيست سرنوشت دقيق تمام ۲۱ بند اشاره شده در قانون مصوب شورايعالي انقلاب فرهنگي چيست و ناجا در کيفيت اجراي اين قوانين چه نمره‌اي را به خود مي‌دهد؟!

نمره‌اي که يقيناً تحت تأثير تجري برخي موارد بدحجابي و رفتارهاي منکراتي قرار خواهد داشت.

وقتي دولت مانع نيروي انتظامي مي‌شود

ماجراي نحوه برخورد دولت‌ها در ايران با مسئله بدحجابي بويژه در ايام صدارت ۳ دولت اخير، تبديل به يک تراژدي و قصه‌اي پر غصه شده است.
در اين زمينه اگر فقط گذري بر سخنان محمود احمدي‌نژاد و البته شيخ حسن روحاني نسبت به مسئله بدحجابي و گشت‌هاي ارشاد ناجا داشته باشيم، به راحتي درمي‌يابيم که از آتش سخنان اين دو نفر نه تنها آبي در زمينه مبارزه با بدحجابي گرم نمي‌شود بلکه بدحجاب‌ها با شنيدن مخالفت‌هاي رئيس جمهور سابق با گشت‌هاي ارشاد و دستور وي براي توقف اين مسئله‌ي لازم و نيز با شنيدن سخنان عجيب حسن روحاني بويژه در شهريورماه سال قبل در مشهد مبني بر اينکه «عفاف و حجاب زنان با ون و پاسبان حل نمی‌شود، باید راه علمی طی شود»! متنبّه و ترسانده نمي‌شوند که هيچ، بلکه متجري و بي‌پرواتر نيز مي‌شوند.

اکنون به نظر مي‌رسد که همه‌ي متدينين بر اين نکته اتفاق نظر داشته باشند که راه حل بدحجابي و برخورد با اين معضل زشت که يقيناً بلاياي آن دامنگير يکايک افراد جامعه خواهد بود، لااقل فعلاً نه در دست دولت که در دست ديگران است.

غرض اين نيست که ماجرا فقط بايد با قوه قهريه! حل شود... هرگز کسي نبايد درباره مسئله عفاف و حجاب صرفاً به همين راهبرد بيانديشد.

نکته آنجاست که اين جبهه وسيع که صدالبته فعاليت‌هايي هم درون آن انجام شده است، شعوب گسترده‌اي دارد و مفاهيمي همچون فرهنگسازي، معطوف کردن جامعه به سمت ضرورت‌هاي امر به معروف و نهي از منکر، تلاش براي حل مشکلاتي مثل بحث ازدواج جوانان و نيازهاي مختلفه آنها، پرهيز جدي از شيوه‌هاي نامناسب در آن به چشم مي‌خورد.

کما اينکه در ۲۱ بند اشاره شده از وظايف ناجا که به تصويب شورايعالي انقلاب فرهنگي رسيده است،‌بوضوح مي‌توان کثرت ابعاد وظايف ناجا را ديد. وظايفي که صدالبته اگر بخوبي اجرا شوند، مي‌توانند بر معضل بدحجابي فائق بيايند زيرا اقلاً در حيطه وظايف ناجا، بعنوان اصلي‌ترين بازوي مقابله و مبارزه با بدحجابي، کارايي اين مصوبات و قوانين و وظايف، مشهود است.

حزب‌اللهي در امر به معروف و نهي از منکر اهم و مهم نمي‌کند

حجت‌الاسلام والمسلمين، سيدمحمد قائم‌مقامي چندي قبل با حضور در جلسه هفتگي انصار حزب‌الله در زمينه اهميت اجراي فريضه امر به معروف و نهي از منکر طي سخناني گفت: این فریضه‌ای است که هیچگاه کهنگی و اندراس ندارد وبه هیچ وجه من الوجوه نمی‌توان آن را کنار گذاشت.

وي همچنين بيان کرد: «الان متاسفانه طی سال‌های اخیر تحت عنوان منکرات خیابانی با پدیده زشتی روبه‌رو هستیم که با مکر و وسوسه شیطان سعی دارند آن را به جلو ببرند و پرده‌دری بیشتری کنند. اینها می‌دانند که چه اسراری در اظهار کردن این پدیده نهفته است... اين جواب را هم جریان حق و هم جریان باطل می‌دانند که ظاهر کردن یک پدیده به معنی دعوت و تبلیغ و سیاست است. یعنی وقتی کسانی می‌آیند و با حالات و رفتار و کردارشان به گونه‌ای با عرف و دین مخالفت می‌کنند اینها می‌خواهند، بگویند که فضای جامعه متعلق به آنان است و در وهله جلوتر حکومت هم باید مال آنان باشد. البته این تفکر آنهاست.

بعضا در گوشه و کنار شنیده می‌شود که بیان می‌کنند چهار تا تار موی طرف که بیرون است چیزی را عوض نمی‌کند. باید با منکرات بزرگتر برخورد کرد! در جواب باید گفت منکرات دیگر قطعا و یقینا وجود دارد و متدینین منکرات را در تمام سطوح می‌شناسند مثلا در سطح اقتصادی می‌دانند که منکر چیست و در سایر سطوح هم این چنین است. در این سطح بسیار ظاهری هم که مسئله بدحجابی و میل به تبرّج و نیمه عریانی هست هم می‌دانند و جالب این جاست که یک حزب‌اللهی هیچ وقت منکر را اهم و مهم نمی‌کند که مثلا فلان منکر از درجه اهمیت کمتری برخوردار است پس باید آن را رها کند .
البته متاسفانه بعضا دولت‌های محترم به محض روی کار آمدن اهم و مهم می کنند که مثلا فلان منکر خیلی مهم نیست و چیزهای مهمتر وجود دارد هر چند به موضوعات مهمتر هم نمی‌پردازند!»

حجت‌الاسلام قائم مقامي تأکيد مي‌کند: وظیفه ما اجرای فریضه امر به معروف به صورت مستمر است. باید باور کرده باشیم که مهمترین وظیفه و تکلیف است و بقای ولایت الله که عظیم‌ترین معروف است به این بستگی دارد که چه مقدار اهل اظهار کردن معروف هستیم.

مثال‌هايي از امر به معروف و نهي از منکر در همين حوالي

آنچه که در ادامه مي‌خوانيد مثال‌هايي است از اقدامات شهرونداني که اقدام به امر به معروف و نهي از منکر بويژه در مسئله حجاب مي‌کنند و خاطراتشان پيش از اين در رسانه‌ها نقل شده است.

يکم:عصر روز کاری فرا رسید و خسته و کوفته عازم سمت خانه بودم. سر راه قصد خريد کردم. مشغول خريد از مغازه بودم که یک جوان قوي‌هيکل آمد داخل مغازه. تقریبا سه برابر من بود. با هیکلی ورزیده و یک گردنبد "فروهر" روی گردن که آن را انداخته بود روی پیراهنش. شیطنت همیشگی‌ام گل می‌کند که یک جوری حالی‌اش کنم با این گردنبند سخيف توی خیابان‌های شهر نچرخد بهتر است.

می‌گویم: ماشاءالله! می‌خندد...
ادامه می‌دهم: تو با این هیکل پهلوانی چرا به جای اسم "ابوالفضل" و "علی"؛ فروهر انداخته‌ای توی گردنت؟!

جا می‌خورد و به گردنبندش نگاهی می‌اندازد. با خنده و با لحنی جالب می‌گوید: اتفاقی بود داداش. شما راست می‌گي.

می‌گویم: ولی ماشاءالله به این هیکل... چشم نخوری ایشالا... .

دوم: توي پارک مشغول ورزش بودم که نگاهم به زني جلب شد که روي نيمکت کنارم نشسته و روسري‌اش بصورتي عمدي افتاده بود. بعد از سلام، گفتم خانم اگر ممکن است؟ روسري‌تان را بپوشيد.

زن گفت: به شما چه مربوط است. مسئله شخصي است.
گفتم: به من مربوط است چون فضاي اين پارک حق من هم هست. ضمناً فضاي شخصي محيط خانه است نه خيابان و پارک.

زن با بي‌ميلي و اخم و تخم رويش را به سمت ديگري چرخاند و بعد از چند لحظه، روسري‌اش را بالا کشيد و غر و لند کنان برخاست و رفت.
ما همه مسئوليم...

حقيقت اين است که در مسئله مبارزه با بدحجابي، هرچقدر هم که يک شخص، يک گروه يا يک نهاد اجرايي، به نوبه خود خوب عمل کنند و منتظر رؤيت دستاوردهايشان در امر مبارزه با بدپوششي و بدحجابي بعنوان يکي از عيني‌ترين مظاهر مفساد در جامعه اسلامي باشند، اما همه‌ي ما در اين قضيه با «حلقه‌هاي يک زنجير بهم‌پيوسته» مواجهيم.

زنجير مقدسي که بي‌هيچ اغراقي نبايد هيچيک از حلقه‌هاي آن مفقود شده باشد وگرنه کار از هم مي‌گسلد و نتيجه دلخواه بدست نمي‌آيد. کار بايد از بيخ و بن ستاد تا مايه و ريشه‌ي صف، درست شود و اصولي باشد.

به نظر مي‌رسد که در اين زمينه با کمبود قانون مواجه نيستيم و اگر قوانين مصوبي همچون «امر به معروف و نهي از منکر» و نيز «وظايف ناجا در مصوبه شورايعالي انقلاب فرهنگي» رعايت شود، تا حدّ زيادي مسئله بدپوششي در جامعه مرتفع مي‌شود.

اما مبرهن است که در همين زمينه با نقصان‌هايي در انگيزش، در اجرا، در نحوه نگرش و در اعتقاد به کنه ماجرا مواجهيم.

اين نقصان‌ها را بايد در عين عمل هريک از ما به عنوان حلقه‌هاي آن زنجير اشاره شده، مرتفع ساخت و حل کرد. چنانچه در همان قانون شورايعالي انقلاب فرهنگي، علاوه بر ناجا، وظايف ۲۵ دستگاه دولتي و حکومتي ديگر به صراحت و تفکيک بيان شده است که تا به حال نه با اهمال بلکه اخيراً با مخالفت علني و رسمي دولتي مواجه بوده است!

به سخن ديگر اينکه سکوت کردن و عمل نکردن به تکليف به اين بهانه که مثلاً چرا پليس در امر گشت‌هاي ارشاد ضعيف عمل مي‌کند، کار و استدلال درستي نيست.

همزمان بايد به حدّ وسع و بصورت اصولي امر به معروف و نهي از منکر کرد و همزمان هم بايد اين مطالبه را از دستگاه‌هاي اجرايي، از مسئولان و از رسانه‌ها طلب کرد و خواست.