Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 15552
۱ نظر
در گفت‌وگو باسرپرست کار گروه مد و لباس معاونت هنري وزارت ارشاد مطرح شد:
30 سال براي ساماندهی مد و لباس کاري انجام نشده است
يکشنبه ۶ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۰۹:۳۶
 
مد و لباس مربوط به همه اقشار جامعه است. در عرصه مد و لباس به دليل نگاه ويژه‌ به زيبايي، زنان پيشتازتر هستند و مشکلات و دغدغه‌ها هم بيشتر در زمينه پوشش زنان مطرح است. ما در کارگروه، تمرکز و اولويت‌مان بر روي لباس زنان است اما قطعا درباره مد و لباس مردان و کودکان و... نيز دغدغه داريم. ما نمي‌توانيم همه سليقه‌ها را پوشش دهيم اما وظيفه داريم بخشي را به سرانجام برسانيم. اعتقاد اصلي بر آن است که انسجام لازم مديريتي شکل بگيرد.
پایگاه خبری انصارحزب الله: بيش از ۵ سال از تشکيل کارگروه مد و لباس مي‌گذرد و در نتيجه ناکارآمدي کارگروه ساماندهي مد و لباس در طول چند سال گذشته، نگاه دولت و مجلس شوراي اسلامي نسبت به اين حوزه شکل جدي‌تري پيدا کرده است. عيسي کشاورز مديرکل دفتر آموزش و توسعه فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، اسفندماه سال ۱۳۸۹ سرپرستي اين کارگروه را بر عهده گرفته است و نقشه راه، طرح پارک فرهنگي و فناوري مد و لباس و... از جمله فعاليت‌هاي او در اين مدت کوتاه است. با وي گفت‌وگويي درباره فعاليت‌هاي اين کارگروه تا به امروز و برنامه‌هاي آينده داشتيم که در ادامه مي‌خوانيد:
برنامه‌هاي راهبردي شما براي کارگروه مد و لباس چيست؟ 

برنامه‌ريزي ما براي کار گروه مد و لباس يک برنامه راهبردي تهاجمي است نه يک برنامه تدافعي. من کاملا عقيده دارم که يک سازمان و دستگاه بي‌برنامه، سازماني است که هميشه چاره‌اي جز تدافع و نگاهي اين گونه ندارد. براي برنامه‌ريزي در عرصه مد و لباس حتي قانون ساماندهي هم با همين نگاه تدافعي شکل گرفت و ما متاسفانه علي‌رغم مزيت‌هايي که در اين زمينه داريم،آنچنان که شايسته است داراي برنامه و راهبرد نيستيم. 

شايد نداشتن يک نگاه کلان و درازمدت و عدم يک رويکرد شايسته و بايسته در تمام برنامه‌هاي فرهنگي چون ماهواره، مهندسي فرهنگي، پيوست فرهنگي، آسيب‌هاي اجتماعي و فرهنگي از جمله مد و لباس، سبب شده که هميشه اقداماتي مقطعي و متناسب با شرايط داشته باشيم. به اعتقاد من امروز وقت آن رسيده که ما رويکردمان را به يک رويکرد تهاجمي تبديل کنيم و براي رسيدن به اين نقطه، داشتن يک برنامه مشخص بر اساس افق ايران ۱۴۰۴ وراهبرد عالمانه و جدي مي‌تواند چاره جدي باشد. اگر نقشه راهي وجود نداشته باشد که در آن کارها هدفمند، روش‌مند و نظام‌مند دنبال شوند، راه به جايي نخواهيم برد. در مديريت، اصلي داريم که محيط پرشتاب‌تر، ناشناخته‌تر و جلوتر از ما در حرکت است و انديشه تدافعي، انديشه‌اي است که هميشه نسبت به محيط عقب است؛ يعني بايد در محيط اتفاقي بيفتد تا آن وقت ما براي رفع آن مشکل وارد عمل شويم. 

از سوي ديگر در يک مديريت استراتژيک بايد به دو نياز پاسخ داد؛ هم نيازي که امروز در جامعه مطرح است و هم رصد نيازهاي ناشناخته محيط که ممکن است که در آينده خود را نشان دهد. براي رسيدن به اين نقطه نياز به يک بصيرت فرهنگي و دانش و بينش است تا بتوانيم جلوتر از محيط حرکت کنيم که بايد گفت اين نگاه به هيچ‌عنوان در عرصه فرهنگي و از جمله مد و لباس وجود ندارد. ما سعي کرديم تا حدودي اين ادبيات را در بحث مد و لباس وارد کنيم اما راهي بسيار طولاني را در پيش داريم. 

اسفندماه سال ۸۹ در نتيجه نمايشگاهي که در فرهنگسراي نياوران برگزار شد، با همه ضعف‌ها و قوت‌ها، وضعيت امروز را شاهد بوديم و طي آن متوجه شديم که چرخه توليد مد و لباس به عنوان چرخه صنعتي و کاملا علمي در کشور ما معيوب است. 

طراح ما ادبيات توليدکننده را ندارد، توليد کننده با توزيع‌کننده هم‌سو نيست و در نهايت مخاطب از آنچه در بازار عرضه مي‌شود، راضي نيست. ما در اين نمايشگاه براي اولين بار پس از ۳۰ سال، بخش‌هاي مختلف چرخه را کنار هم گذاشتيم و آسيب‌ها و ضعف‌ها و ظرفيت‌ها را استخراج کرديم و با بازبيني آن، يک نقشه راه را تدوين کرديم. نقشه راه، راه ما را در افق ۱۴۰۴ روشن مي‌کند و وظايف سازمان‌ها و نهادها در آن روشن است. حرکت بدون نقشه راه، ممکن نيست؛ اگر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به اين نقشه راه پايبند باشد، شايد بتوان اميدوار بود که ما از آزمون و خطاها و اين رفتارهاي غيرعلمي دور شويم و بتوانيم به نتيجه برسيم. 

با اين توضيحات مي‌فرماييد نقشه راه يک نقشه تدافعي نيست؟ 

خير. نقشه راه يک برنامه فرآيندمحور و برنامه‌محور و رو به جلو است. قطعا آن را تدافعي نديديم و اتفاقا سعي کرديم با مزيت‌هايي که در منطقه داريم يک نقشه راه را تدوين کنيم که بتواند جبران گذشته را بکند و ما را پيش ببرد. اميدواريم در عمل هم به آن وفادار بمانيم و يک همت ملي شکل گيرد. اگر اين راه دنبال شود مي‌توان اميدوار بود که در آينده اتفاقي بيفتد و اگر هم اين کار را نکرديم بايد منتظر عواقب خطرناکي باشيم. 

اين همت ملي قرار است از سوي چه کسي يا چه نهادي کليد بخورد؟ 

کارگروه ساماندهي مد و لباس يک قانون است که بايد اجرا شود. هماهنگي و ساماندهي آن بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي است اما هفت دستگاه ديگر؛ سازمان صداوسيما، معاونت راهبردي و برنامه‌ريزي رياست جمهوري، دفتر امور زنان و خانواده رياست جمهوري، وزارت بازرگاني، صنايع و معادن، وزارت آموزش و پرورش، نماينده اتحاديه صنف توليدکنندگان و فروشندگان پوشاک تهران و نماينده طراحان لباس نيز در اين کارگروه وظايف مشخصي دارند. 

با توجه به گذشت ۳۰ سال از انقلاب جهت ساماندهي مد و لباس، تا به حال چه فعاليتهايي صورت پذيرفته است؟ 

در ۳۰ سال گذشته کاري نشده است. ما متاسفانه موضوع مد و لباس را يک موضوع پيش پا افتاده فرض کرديم. در مهندسي فرهنگي و يا مديريت فرهنگي کشور اصلا به آن توجه نکرديم و زماني که مسائلي را در جامعه ديديم، تازه به عمق آن پي برديم و دست به کار شديم که قانون وضع کنيم. اين قانون در سال‌هاي گذشته مورد غفلت واقع شد و در حال حاضر هم مشخص نيست ما در آينده به درستي راه را خواهيم رفت يا خير؟ فعاليتي که ما در ۵-۶ ماه گذشته انجام داديم اين بود که در اين باره مطالعه علمي انجام دهيم. دلايل اجرايي نشدن قانون و مشکلات پيش رو را ارزيابي کرديم. اگر بعد از اين، کارگروه طبق نقشه راه وظايف خود را دنبال کند، اميدوار خواهيم بود. 

اين اتفاق منوط به يک برنامه، همت بلند، اراده ملي خواهد بود که اگر مردم آن را ببينند با ما همراه مي‌شوند. سازمان‌هاي دولتي ما بايد در اين زمينه احساس تکليف کنند. ما مشکلي براي اجراي قانون نداريم. مجلس بودجه‌اي هم براي اين کارگروه جداگانه در نظر گرفته و اگر تا امروز کارگروه جواب روشني براي هزينه‌هاي خود نداشت، از اين پس بايد جوابگوي بودجه باشد. اما مساله ما زاويه ديد است. وزارت ارشاد قصد دارد برنامه‌‎محور وارد کار شود و اگر آن را به همين شکل دنبال کند، اراده و تکليف صورت مي‌گيرد اما اگر به کارهاي انفعالي روي بياوريم، گزارش کار کارگروه همين خواهد بود. اين انتظار از رسانه‌ها مي‌رود که فعاليت کارگروه را در اولويت قرار دهند نه اينکه محدود به مناسبتي چون روز عفاف و حجاب باشند. از مسئولان پاسخ بخواهند و اگر اين مطالبه باشد، کارگروه هم مطمئنا سعي خواهد کرد منسجم‌تر عمل کند. کارگروه راه بي‌بازگشتي پيش رو دارد؛ يا رسما بايد اعلام کند که نمي‌تواند کاري انجام دهد و يا به قانون عمل کند. عمل نکردن به قانون و بي‌پاسخ گذاشتن مطالبات مردم، بيش از اين شايسته نيست. 

آيا در برنامه‌هاي مد و لباس مردان هم ديده شده‌اند؟ 

مد و لباس مربوط به همه اقشار جامعه است. در عرصه مد و لباس به دليل نگاه ويژه‌ به زيبايي، زنان پيشتازتر هستند و مشکلات و دغدغه‌ها هم بيشتر در زمينه پوشش زنان مطرح است. ما در کارگروه، تمرکز و اولويت‌مان بر روي لباس زنان است اما قطعا درباره مد و لباس مردان و کودکان و... نيز دغدغه داريم. ما نمي‌توانيم همه سليقه‌ها را پوشش دهيم اما وظيفه داريم بخشي را به سرانجام برسانيم. اعتقاد اصلي بر آن است که انسجام لازم مديريتي شکل بگيرد.

ش
۱۳۹۰-۰۹-۱۸ ۱۰:۲۸:۵۷
تو این سی سال به جای شنا کردن ماهرانه درعرصه فرهنگی همش دست و پا میزنیم نتیجه اش هم شده که تو این مدت هرسال 2 سانتیمتر از ارتفاع مانتو ها کم شده و حالا به بالای کمر رسیده باید منتظر بتر شدنش هم بود