Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 127842
رهسپاری با ولایت تا ظهور
انتظار؛ مبرم‌ترین وظیفه عصر غیبت
شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۴۳
 
چنین فضای فضاحت بار دولت ساخته ای، کشور و مردم را از برکات و اهداف بلند انقلاب اسلامی که همانا حرکت و زمینه سازی حکومت حضرت ولی الله اعظم(عجل الله فرجه)است، دور و بلکه متقابل و رو‌دررو با آن اهداف می‌سازد!
به گزارش پایگاه خبری انصارحزب‌الله، مدیرمسئول هفته‌نامه یالثارات‌الحسین (ع) در سرمقاله این هفته‌نامه نوشت:انسان موجودی است که با افکار و کردار و حتی خطورات‌ذهن‌خود،آینده و ابدیت خود را می‌سازد،نقطه مقابل این حقیقت، غفلت است که به تعبیر مولای متقیان گمراهی جان است.۱ و انسان غافل هم از خود و هم از خیر و سعادت واقعی خود به دورافتاده است.

واقعیت تلخ جاری در جامعه ما که نقش منفی و مخّرب سیاست‌های فرهنگی دستگاههای دولتی در آن پر رنگ است، افزودن بر غفلت آحاد جامعه به ویژه در حوزه عفاف و حجاب زنان است. از جمله این وارونه کاری دولتی، توقیف قوانین مرتبط با عفاف و حجاب، مشکل تراشی در ایفای وظایف نیروهای حافظ امنیت اخلاقی، بردن زنان به میان مردان هیجان زده در مسابقات ورزشی و اخیراً زمزمه مجدد رسمیت بخشیدن و تسهیل روسپی گری و فحشاء و... این همه دستاوردهای شوم دولتی است که مطابق قانون اساسی کشور، موظف به تلاش در راه رشد معنوی و اخلاقی کشور است. اوضاع چنان است که به نام دولت اسلامی موجبات تاثر و هشدار پیشاپیش نبی مکّرم را فراهم ساخته است:« دو گروه اهل آتشند... (گروه دوم)زنانی که در عین پوشیدگی برهنه اند (با لباس‌های نازک و تنگ بدن نما)هوسباز و دلفریبند»۲

طبیعی است پیامد چنین اوضاعی علاوه بر طغیان و سرکشی و ستیزه گری و جنگ با خدا و بروز مفاسد خانمانسوز بسیار، از جمله مهم ترین عوامل ایجاد غفلت نیز هست:«زنانی که با جلوه گری و پوشش ناقص با آفتمندی در ویترین جامعه حضور پیدا می‌کنند توجه مردان به ویژه جوانان را به زیبایی‌ها و ویژگی‌های زنانه خود جلب می‌کنند و طبیعی است که جلب نظر آنها که توأم با تحرکات جنسی صورت می‌پذیرد. یاد خدا را از دل مردان، بیرون می‌کند و یاد شهوات و منظره‌های جنسی و شهوت انگیز را در دل آنها زنده می‌سازد. بدون شک این غفلت مردان از گرد و غبار هوس‌هایی است که زنان بی تقوا در جامعه به راه می‌اندازند»۳

بدیهی است این غفلت یا تغافل هرچند با دامنه گسترده و فراگیر، در واقعیت فاجعه آمیز بودن مسئله تاثیرندارد و خطر هلاکتباری این چنین غفلتی همان است که امیرمؤمنان و متقیان فرمود:«چند روز از طرف خدا به گمراه، مهلت داده شد. واو با غافلان و بی خبران در راه هلاکت قدم می‌نهد. تمام روزها را با گناهکاران سپری می‌کند... تا آن روز که خداوند کیفر گناهان را می‌نماید و آنان را از پرده غفلت بیرون می‌آورد... من شما و خود را از این‌گونه غفلت زدگی می‌ترسانم»۴

حاصل کلام آنکه؛ چنین فضای فضاحت بار دولت ساخته ای، کشور و مردم را از برکات و اهداف بلند انقلاب اسلامی که همانا حرکت و زمینه سازی حکومت حضرت ولی الله اعظم(عجل الله فرجه)است، دور و بلکه متقابل و رو‌دررو با آن اهداف می‌سازد! پرواضح است که در چنین جامعه‌ای که یاد خدا در آن بمیرد یاد ولّی خدا و سپس انتظار او جایی نخواهد داشت.
***
در گفتار پیشین از همین مجموعه گفتارها، برای عمل به وظیفه انتظار امام قائم(عجل الله تعالی فرجه) چهار عامل را ذکر و اشاراتی به مفاد آنها داشتیم،درمقال حاضر با برشمردن همان چهار عامل توضیح و اشاراتی بیشتر و نتیجه جدیدتری از بحث را پی می‌گیریم.این چهار عامل عبارت بودند از:۱- یقین به ظهور۲- نزدیک دانستن ظهور ۳- دوست داشتن ظهور امام (علیه‌السلام)۴- دوست داشتن خود امام عصر(علیه‌السلام).
قبل از ادامه مقال در یک یادآوری مقدماتی باید گفت: اصولاً انتظار فرج از خداوند هرچند یک حالت روحی است اما به عنوان بزرگترین عبارت شمرده شده است۵ زیرا«هر قدر اعتقاد به توحید در انسان قوی تر باشد، امیدش به دستگیری خداوند در گرفتاری‌ها بیشتر و ناامیدی‌اش از رحمت الهی کمتر است»۶

دوستانی که بنا داشتند غافلانه از حال و فضای ایام مبارک رمضان نگذرند لابد مستحضرند؛یکی از اذکاری که توصیه به تکرار هر روزه اش شده بود دو جمله اولش چنین بود:«پاک و منزه است خدایی که ضاّر و نافع هموست پاک و منزه است خدایی که به حق حکم می‌کند...»۷ آری اگر از اذکار و اوراد و ادعیه ضیافت‌الله طرفی بسته باشیم،آن‌گاه برای ما قابل درک خواهد بود که:«بهترین بندگی خدا به این است که در گرفتاریها انتظار فرج را از دست ندهیم بلکه هرچه گرفتاری شدیدتر می‌شود،انتظار فرج در ما بیشتر و شدیدتر گردد» ضمن آنکه در می‌یابد:«مومن موحّد با همه وجودش معتقد است که سرنخ همه گرفتاری‌ها به دست خداست و او خود بنده‌اش را به گرفتاری مبتلا می‌کند تا میزان بندگی او را بیازماید،همه ما باید امتحان بندگی خدا را بدهیم. باید معلوم شود که هر کس چقدر واقعاً بنده است»۹

خوب،آنچه بیان شد جمله‌ای معترضه بود و سخن ما در عوامل چهار گانه ایجاد انتظار حضرت قائم‌آل‌محمد (عجل الله فرجه) بود. مع الاسف مشکل عمده‌ی دوران ما در میان بسیاری از شیعیان و دوستداران آل‌محمد (صلی‌الله‌علیهم‌اجمعین) عدم درک روشن و یا برخورد سرسری و سطحی با مسئله انتظار است به طوری که چه بسا از شنیدن وجوب انتظار متعجب و در شگفتی شوند! در حالی که چنانچه انتظار مبتنی بر اساس و مقدمات فهم و سپس در جان انسان ایجاد شود، بسیاری از مسایل اخروی و دینی و چه بسا مشکلات دنیوی او سامان یابد:

الف: یقین به ظهور: هم اینک در اثر غفلت (حتی مؤمنان) فضای جامعه چنان به نظر می‌رسد که گویا فراموش کرده ایم خداوند هیچ دوره‌ای را تا قیام قیامت بدون امام نخواهد گذاشت والّا ریشه حیات انسان از زمین برکنده می‌شود،و اگر چه در دوره خاص کنونی امام عصرِ‌ما از دیدگان بسیاری از ما و تدبیر آشکار امور پنهان است،اما امام(علیه السلام) هرگز عزل و برکنار نبوده و سایر شئون امامت در عهده و مسئولیت ایشان است و مسئله غیبت ایشان امری نبایستنی است که باید رفع شود.

ب- نزدیک دانستن امر ظهور: متأسفانه یکی از عوامل و دلایل جدی نبودن ما در انجام وظایف انتظار دور‌شمردن روز ظهور است که البته نه چنان است و به فرمایش مرحوم آیت الله بهجت(ره):«اگر بگویند حضرت فردا ظهور می‌کند هیچ استبعاد ندارد»۱۰

ج- دوست داشتن ظهورامام (علیه‌السلام)- روزگار ظهور حضرت بقیه‌الله(عجل‌الله‌فرجه) آمال و آرزوی عمده همه اولیاء و صالحان بوده است و از آن به عنوان «مدینه فاضله مهدوی» یاد می‌شود. چنان روزگاری که در طول تاریخ بشر مسبوق به سابقه نبوده است. در والایی چنان دورانی همین بس که از فرمایش چند امام معصوم (علیهم‌السلام) نقل شده که فرموده اند:«اگر دوران ظهور حضرت مهدی(علیه‌السلام)را درک می‌کردم تمام عمر خدمتگزار او می‌شدم»

د- دوست داشتن خود امام عصر (علیه‌السلام) - در مورد این عامل چنانچه در دور اول و دوم همین مجموعه گفتارها اشارت رفت،صرف معرفت صحیح به امام (علیه السلام)موجب محبت به حضرت خواهد بود(به شرحی که گذشت)افزون بر آنچه گذشت فقط به ذکر ظرافتی دقیق در مورد محبت اکتفا می‌شود و آن ظرافت،صادقانه بودن محبت است،«محبت صادقانه این است که محبت مخالف در آن نباشد. هرکس به هرکدام از این چهارده معصوم(علیهم‌السلام) محبت داشته باشد کارش تمام است. فقط شرطش این است که محبتش راست باشد»۱۱

و سرانجام،سخن پایانی این مقال آنکه، بحث انتظار،مسئله اصلی و همیشگی تا ظهور مصلح کل و موعود همه ادیان، حضرت بقیه‌الله‌الاعظم(عجل الله فرجه) بوده و بسیار ضروری و گسترده است،اما به فراخور مجال، تلاش داریم در هر مقال بعدی از ابعاد«رهسپاری با ولایت تا ظهور»را در عین اختصار اما در قالب یک گفتار پی بگیریم. با این وصف سخن در باب«انتظار»به مثابه مبرم‌ترین وظیفه در دوره غیبت امام (علیه‌السلام) در گفتارهای بعد پی‌گیری خواهد شد. بتوفیق الله و منّته

والسلام
۱- بحارالانوار،ج۱،ص۳۶۹- نقل از «فطرت در قرآن»،آیت الله جوادی املی،ص۳۹۳
۲- صحیح مسلم، ج ۳، ص ۱۶۸ نقل از «حجاب در عصرما»،ص۱۴۸
۳- «حجاب در عصرما»، ص ۱۴۶
۴- نهج البلاغه، خطبه ۱۵۳
۵- صریح سخن امیرالمومنین علیه السلام این است:«برترین عبادت مؤمن انتظار فرج از جانب خداوند است»بحارالانوار،ج۵۲،ص۱۳۱،ح۳۲
۶- سلوک منتظران،ص۴۱
۷- بخش ابتدایی ذکری که هر روزه استحباباً صدبار تکرار می‌شود(در اعمال روز اول ماه رمضان، مفاتیح‌الجنان»
۸- سلوک منتظران، ص۴۷
۹- همان
۱۰- نکته‌های ناب از آیت الله العظمی بهجت،ص۶۳
۱۱- همان،ص۷۴