Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 112262
در روزگار مظلومیت فرهنگ، عزای تحریم گرفته‌اند!
سرریز بی‌حیایی در فراموشی دین و اخلاق
شنبه ۱۴ شهريور ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۲۹
 
از بردن اینترنت پرسرعت به روستاها به عنوان افتخار یاد می‌کنند اما این را نمی‌گویند چه تعداد از بچه‌های روستا را از طریق همین شبکه‌ها و ماهواره فاسد می‌کنند. برای بردن زنان به ورزشگاه‌ها جوش می‌زنند. ازدواج‌های سفید و رشد ارتباطات نامشروع ره‌آورد همین نگاه بوده است...
پایگاه خبری انصارحزب‌الله: در روزگاری که غرب با تهاجم‌فرهنگی به فتح یک به یک سنگرهای اعتقادی مردم مشغول است در جبهه مقابل مدافعین یا غافلند یا مشغول تراشیدن سر یکدیگرند! تهاجم فرهنگی دشمن آنقدر بزرگ و جدی است که برای بار دوم رهبر‌انقلاب در جمع دولتی‌ها گفتند: «گاهی اوقات مشکلات فرهنگی موجب شده که من شب خوابم نبرده؛ به‌خاطر مسائل فرهنگی؛ یعنی اهمّیّت مسائل فرهنگی این‌جور است.»

یکی از حوزه‌هایی که در این تهاجم وسیع مورد دست‌اندازی قرار گرفت، حجاب و عفاف جامعه بود.و در این میان آنچه از سوی نهادها و سازمان‌های متولی دیده و یاشنیده نشد، مقابله به مثل و ایجاد یک جبهه مقاومت در برابر این اقدام موذیانه دشمن بود. برهمین اساس و به بهانه بررسی طرح صیانت از حجاب به سراغ حجت‌الاسلام محمدتقی رهبر، امام جمعه موقت اصفهان رفتیم؛ نویسنده‌ای که چندی پیش در کتابی با عنوان «ماجرای عفاف و حجاب» به بررسی تلاش قانونگذاران و دستگاه‌های دولتی و نیروهای انتظامی در امر حجاب و عفاف در جامعه پرداخته است.

 چرا قوانین مصوب در حوزه فرهنگ جدی گرفته نمی‌شود و دولت‌ها علاقه‌ای برای اجرای آن ندارند و در این حوزه قانون‌گریزند؟

عامل کوتاه آمدن دولت‌ها سهل‌انگاری و محافظه‌کاری است. در دوره دولت به اصطلاح سازندگی در این حوزه اصلاً دغدغه‌ای نداشتند. در دوره به اصطلاح اصلاحات که تسامح و تساهل در عرصه فرهنگ پیشه کردند. در دوره به اصطلاح مهرورزی نیز غالباً ژست روشنفکری گرفته می‌شد که حتی وقتی در مجلس نمایندگان درباره حجاب از او سؤال کردند، نمایندگان را به سخره گرفت.

دولت فعلی نیز با یک نگاه باز و شعارهای لیبرال‌مآبی وارد این عرصه شده است. در نتیجه حدود ۲۷سال است که این تفکر لیبرال‌مآبی و سهل انگاری و محافظه‌کاری متاسفانه حاکم بوده است. با وجود یک سری قوانین مدون که در آن برخورد با تخلفات از جمله بدحجابی و یا بی‌حجابی وجود دارد اما این قوانین عمل نشده است. و دولت‌ها سعی کرده‌اند این قشر خاص را که طرفدار ابتذال و هوا و هوس هستند را نگه دارند، در حالی که این روز به روز گسترش پیدا کرده است و نه تنها با نظام و انقلاب میانه‌ای پیدا نکردند بلکه دهن‌کجی هم می‌کنند.

الان بدحجابی که در کشور ماست از بی‌حجابی کشور آمریکا و کانادا بدتر است برای اینکه آنجا فقط روسری ندارند اما اینجا با این‌همه آرایش و پیرایش با روسری‌های نیم‌وجبی و لباس‌های کوتاه و چسبان و آرایش‌های تند وضعیت بدتر است. با وجود چنین وضعیتی متاسفانه دولت هیچ موضعی نداشته است.

حتی در برخی از مواقع که نیروی انتظامی در این زمینه ورود پیدا کرده است را هم زیر سؤال برده‌اند. در زمینه برخورد با منکرات در سطح جامعه قانون داریم. آقایان یا این قانون را بردارند و یا اینکه وقتی این قانون هست چرا عمل نمی‌کنند؟! از آن طرف در این فضا رئیس‌جمهور می‌گوید که ناجا موظف به اجرای قانون است نه اسلام. یعنی حرف‌های تازه‌تازه و غریب و عجیب می‌شنویم!

در دیدار هیات دولت با رهبرانقلاب، حضرت آقا با ناراحتی فرمودند که یک وقت‌هایی که بحث فرهنگ پیش می‌آید من خوابم نمی‌برد. بعد مثال می‌زدند نوع کتاب‌هایی که منتشر می‌شود و مسئله حجاب و...، خب آقایان که می‌گویند گوش به فرمان هستیم چرا بعد از شنیدن دغدغه‌های حضرت آقا باز همان کارهای سابق را انجام می‌دهند. این‌ها تفکر لیبرالی دارند. این خطرناک است که این تفکر بر مسئولین یا بخشی از مسئولین در جمهوری اسلامی حاکم بشود.

فکر می‌کنید در جایی که قوانین یکی پس‌از دیگری نادیده گرفته می‌شود و به همین منوال واردات قاچاق لوازم آرایشی و لباس‌های زننده و جلف اوج می‌گیرد و شبکه‌های اجتماعی در بی‌قانونی محض و رسانه‌های جمعی در غفلت بی‌حیایی و بدحجابی را به جامعه سرریز می‌کنند و نهادهای انتظامی و نظارتی در سردر‌گمی به‌سرمی‌برند. بهترین مسیر برای جلوگیری از هنجارشکنی و رشد جلوه‌گری و بدحجابی در جامعه چیست؟

اولاً باید دستگاه حاکم نگاه و تفکرشان را اصلاح بکنند. در ثانی نیاز به یک هماهنگی بین قوای سه‌گانه داریم. اگر بنا بر کار فرهنگی است، همان را پیگیری کنند. چرا که آقایان مدت‌هاست دم از کار فرهنگی می‌زنند اما دریغ از کار فرهنگی! فلسفه حجاب را نگفتند. عوارض بدحجابی گفته نشده است.

همین‌جا خبر می‌دهم که اکثر دخترانی که ربوده و دچار آسیب می‌شوند از همین دختران بدحجاب هستند. مضرات ماهواره و شبکه‌های اجتماعی را برای مردم نگفتیم. یعنی در مقابل تهاجم فرهنگی دشمن ایستادگی نکردیم. در مقابلش حرکت منسجمی نداشتیم. حتی به این حرکت‌ها دامن زدیم. از بردن اینترنت پرسرعت به روستاها به عنوان افتخار یاد می‌کنند اما این را نمی‌گویند چه تعداد از بچه‌های روستا را از طریق همین شبکه‌ها و ماهواره فاسد می‌کنند. برای بردن زنان به ورزشگاه‌ها جوش می‌زنند. ازدواج‌های سفید و رشد ارتباطات نامشروع ره‌آورد همین نگاه بوده است.

به نظر می‌رسد ما باید در مقابل تهاجم فرهنگی یک جبهه مقاومت تشکیل بدهیم و این مسائل را جدی بگیریم. آقا می‌گویند من خوابم نمی‌برد، چرا؟ چون این خبرها به آقا هم می‌رسد. باید حاکمیت بداند که مسئول است و امربه معروف در درجه اول وظیفه خود دولتی‌هاست. در این ایام ببینید یک‌جا زمزمه فرهنگ هست؟!! همه‌جا عزای انرژی‌هسته‌ای و تحریم‌ها را گرفته‌اند. یعنی دین و اخلاق و فرهنگ به دست فراموشی سپرده شده است.

احیای امربه معروف و نهی از منکر از دیگر مواردی است که باید جدی گرفته شود. چرا وقتی جوانان و حزب‌اللهی‌ها می‌خواهند مانور امربه‌معروف بدهند می‌گویند این غیرقانونی است؟ چرا خودشان در ادارات امربه معروف نمی‌کنند؟ چرا در دانشگاه‌ها دخترها آرایش‌های تند و وقیحانه انجام می‌دهند و در کنار پسرها می‌نشینند؟!